Het is weer eens woensdagmiddag. Gilles ligt gestrekt op mijn bureau. Een beetje te doezelen maar vooral te wachten tot het etenstijd is. Buiten regent het. Met een beetje fantasie kun je zeggen dat het stormt. Ik zit van pure armoe (zeeuwse uitdrukking voor het feit dat je echt niet anders kan) achter mijn laptop mijn laatste twee dingen te doen. Ik wilde eigenlijk foto's gaan scannen maar het kreng doet het niet. En ik heb me helemaal suf gezocht op het internet wat ik daar aan kan doen, maar ik kan het niet vinden.Ik krijg een zeer dwingend pootje op mijn schouder. O nu komt ie ook al op het toetsenbord. Zijn pootje gaat nog net niet richting zijn bekje en als ie kon dan had ie nu een servet om zijn nek. Genoeg oversprong-gedrag vertoont. Hier is mijn laatste bijdrage.
Om enigszins een lijn in mijn verhaal te krijgen ga ik heel niet-creatief jullie lijstje volgen.
De cursus heeft me niet zo heel veel nieuws gebracht. Dat klinkt misschien een beetje puh maar ik vind dat je als bibliotheekmedewerker toch wel enigzins op de hoogte moet zijn van wat er zoal te koop is in de virtuele wereld.Hoe mensen zich informeren. Maar goed dit geschreven hebbende bedenk ik wat ik allemaal niet wist. Gelukkig ken ik wel aardig wat dingen van naam, van een aantal dingen wist ik oppervlakkig hoe ze werkten (maar nooit iets mee gedaan) en een aantal dingen had ik ook daadwerkelijk al eens gebruikt(let op, eens).
Ik denk dat ik het maken en vullen van een blog nog wel het allerleukste vind. Ik ben ook erg blij dat ik kennis heb gemaakt met Picasaweb want dat gebruik ik nu (samen met mijn familie) als gezamenlijk verzamelalbum van familiefoto's. In Outlook heb ik mij op een aantal nieuws- en literatuursites geabonneerd waardoor ik snel op de hoogte ben van de laatste nieuwtjes. Heel handig omdat ik op de bibliotheekwebsite de rubriek nieuws/landelijk nieuws zo veel mogelijk dagelijks wil voorzien van (juist) nieuws. Thuis heb ik dat natuurlijk ook gedaan maar dan gaat alles over tuinen. Ik moet wel bekennen dat het ook daadwerkelijk bekijken van RSSberichten nog niet echt in mijn systeem zit.
Het bezig zijn met alle dingen hebben me wel opmerkzamer gemaakt op ontwikkelingen en mogelijkheden van 2.0. Het lijkt ook wel alsof er ineens van alles op mijn pad komt. Zo was ik gisteren aanwezig op een bijeenkomst van het utrechts uitburo dat ging over het inzetten van sociale media als marketinginstrument. Heel interessant. En hoe confronterend. Wat ligt er nog veel te ontginnen terrein voor de bibliotheek. Wat ik wel lastig van dit alles vind is het feit dat de ontwikkelingen zo snel gaan, dat as we speak alweer iets verouderd is. Jasper vertelde mij gisteren over iets nieuws:een combi tussen twitter en facebook en wordt voorzichtig gebruikt door ambtenaren. Ik ben even kwijt hoe het heet. Iets met jammer maar dan anders. [Even pauze, Gilles wil eten]. Ik bedenk me net dat ik het ook wel erg stoer van mezelf vind dat het me gelukt is van alles op mijn blog te zetten, gewoon door het te doen! Ik hoop dat het makkelijker voor de bibliotheek wordt gereedschappen van web 2.0 in te zetten voor de dienstverlening (en intern kennisdelen) niet alleen maar door de aanwezig kennis die we nu op hebben gedaan met een groot deel van de collega's maar ook doordat we hebben gezien dat niet alles eng is.
Het 'echt' kennismaken met heel veel dingen was vaak wel het meest verrassend. Het schokkende vind ik dat er zo veel is waar ik geen weet van heb. En dat dat nooit op zal houden dus. Dat was natuurlijk altijd wel al zo maar het is nu ineens zo heel veel meer. Oneindig veel meer.
Wat kan er gedaan worden om 23 Dingen te verbeteren? Nou ik heb wel een aantal malen de lappen tekst vervloekt. Maar dat ligt ook wel bij mijzelf. Ik heb in het begin iets te veel dingen achter elkaar gedaan (voor een groot deel uit enthousiasme hoor) en dat ging op een gegeven moment een beetje tegen werken. Een puntje van verbeteren vind ik wel de uitleg bij ding 18 over Library Thing. Daar maakte Rob Coers zich wel erg makkelijk af van zijn uitleg hoe je je literatuurlijstje op je blog moest zetten (vraag maar aan een collega, ja duh!) Ik heb van alles geprobeerd om het voor elkaar te krijgen. Nadat Karin het me had uitgelegd (ja in de tijd van de baas), en dat was helemaal niet moeilijk, stond ie er in een vloek en een zucht op. O ja ik had het ook wel handig gevonden als je vanuit bibliotheekdoet23dingen doorgelinkt werd naar 23 dingen. Verder kan ik zo een twee drie niets ter verbetering aandragen.
“23 Dingen is voor mij een verdere bewustmaking van de virtuele wereld om me heen, voor mezelf en voor de bibliotheek ook een verzameling kansen.”
Juf, ben ik nou klaar? Mag ik nu buiten spelen?
woensdag 6 oktober 2010
Nog 2 dingen te gaan: ding 22
Ik heb het artikel gelezen over bibliotheek Vlissingen. Wat ik prettig hieraan vond dat het redelijk concreet is. Daar hou ik wel van. In het artikel worden een aantal voorbeelden genoemd van web 2.0 mogelijkheden die ingezet worden. Voor zowel klant als voor de medewerker.
De klant (de mens) van tegenwoordig is erg actief op het internet. Zowel als het gaat om het zoeken naar informatie waarover dan ook, als om het delen van informatie. De bibliotheek Vlissingen heeft geprobeerd om een 'sociale' dimensie, een meer sociale invulling te geven aan de traditionele maar ook nieuwe functies van de bibliotheek. Dat gebeurd niet alleen in Vlissingen maar ook wij doen dat door bijv. in de catalogus de mogelijkheid te bieden te linken naar library thing. Maar ook door het kunnen maken van leeslijsten in my discoveries, die niet alleen voor jezelf handig zijn maar die je ook nog kunt delen. Wat ik wel jammer vind is dat het niet zichtbaar is voor de klant, dat we de klant hiertoe niet bewust uitnodigen. In bibliotheek Vlissingen plaatsen ze boekrecensies op DIzzie.nl waarmee ze hopen bij te dragen aan het leesplezier van de klant. Bibliotheek Vlissingen maakt in de bibliotheek offline promotie voor deze digitale invulling. Hoe ze dat doen is wel interessant om nog eens na te vragen. Omdat niet iedereen op het internet zit, maken ze ook nog fysieke lijstjes met romanadvies.
Daarnaast heeft Vlissingen een interne wiki als kennisdelingsplatform. Dat kan natuurlijk op allerlei onderwerpen zijn en interessant voor de collega's. Ook dit kan (afhankelijk van het onderwerp) gedeeld worden met en gevuld worden door de klant. Voorbeeld hiervan is volgens mij bibliotheek Deventer.
Wat ik ook erg leuk vond is het feit dat ze voor het onderwijs een cursus 11 dingen voor docenten en voor de gemeente 15 dingen voor ambtenaren aan het ontwikkelen zijn. Bewerkingen van onze 23 dingen cursus. Dit om hen bewust te maken van de nieuwe kansen die web 2.0 biedt. En de evt. afgeslankte versie van onze cursus willen ze ook aan gaan bieden aan kinderen en ouders. Aan zoiets was zelf ook al eens aan mijn gedachte ontsprongen.
Wat ik ook een heel leuke ontwikkeling vond is het samen, met lokale organisatie, opzetten van wiki's ter ontsluiting van lokaal erfgoed. Ik zie op mijn netvlies de cursus wiki maken die gevolgd wordt en gevuld wordt door de vrijwilligers en andere geinteresseerden van de historische kring hoograven.
Ik denk dat het heel goed is om na te denken welke 2.0 gereedschappen wij in kunnen zetten waar mee prachtige interactieve relaties aangegaan kunnen worden. Geen bedreiging maar een verzameling kansen (vrij geleend uit het artikel. En dat nadenken doen we dan natuurlijk samen met de klant. Want ik denk dat velen verder zijn dan wij.
De klant (de mens) van tegenwoordig is erg actief op het internet. Zowel als het gaat om het zoeken naar informatie waarover dan ook, als om het delen van informatie. De bibliotheek Vlissingen heeft geprobeerd om een 'sociale' dimensie, een meer sociale invulling te geven aan de traditionele maar ook nieuwe functies van de bibliotheek. Dat gebeurd niet alleen in Vlissingen maar ook wij doen dat door bijv. in de catalogus de mogelijkheid te bieden te linken naar library thing. Maar ook door het kunnen maken van leeslijsten in my discoveries, die niet alleen voor jezelf handig zijn maar die je ook nog kunt delen. Wat ik wel jammer vind is dat het niet zichtbaar is voor de klant, dat we de klant hiertoe niet bewust uitnodigen. In bibliotheek Vlissingen plaatsen ze boekrecensies op DIzzie.nl waarmee ze hopen bij te dragen aan het leesplezier van de klant. Bibliotheek Vlissingen maakt in de bibliotheek offline promotie voor deze digitale invulling. Hoe ze dat doen is wel interessant om nog eens na te vragen. Omdat niet iedereen op het internet zit, maken ze ook nog fysieke lijstjes met romanadvies.
Daarnaast heeft Vlissingen een interne wiki als kennisdelingsplatform. Dat kan natuurlijk op allerlei onderwerpen zijn en interessant voor de collega's. Ook dit kan (afhankelijk van het onderwerp) gedeeld worden met en gevuld worden door de klant. Voorbeeld hiervan is volgens mij bibliotheek Deventer.
Wat ik ook erg leuk vond is het feit dat ze voor het onderwijs een cursus 11 dingen voor docenten en voor de gemeente 15 dingen voor ambtenaren aan het ontwikkelen zijn. Bewerkingen van onze 23 dingen cursus. Dit om hen bewust te maken van de nieuwe kansen die web 2.0 biedt. En de evt. afgeslankte versie van onze cursus willen ze ook aan gaan bieden aan kinderen en ouders. Aan zoiets was zelf ook al eens aan mijn gedachte ontsprongen.
Wat ik ook een heel leuke ontwikkeling vond is het samen, met lokale organisatie, opzetten van wiki's ter ontsluiting van lokaal erfgoed. Ik zie op mijn netvlies de cursus wiki maken die gevolgd wordt en gevuld wordt door de vrijwilligers en andere geinteresseerden van de historische kring hoograven.
Ik denk dat het heel goed is om na te denken welke 2.0 gereedschappen wij in kunnen zetten waar mee prachtige interactieve relaties aangegaan kunnen worden. Geen bedreiging maar een verzameling kansen (vrij geleend uit het artikel. En dat nadenken doen we dan natuurlijk samen met de klant. Want ik denk dat velen verder zijn dan wij.
woensdag 22 september 2010
Ding 16: Ontdek You Tube
Ik ben aangekomen bij Ding 16, ontdek You Tube. Voor deze opdracht ben ik niet op zoek gegaan naar leuke filmpjes die ik wel eens bekijk maar heb ik zelf een filmpje gemaakt.
Hier kun je kennismaken met Gilles.
Hier kun je kennismaken met Gilles.
zondag 12 september 2010
Ding 11: Ontdek wiki's
Zondagavond is het alweer. En al weer (bijna) een hele dag achter de computer. Ik heb een hoop dingen gedaan, waarvan een aantal 23 dingen. Het gaat toch iets minder voortvarend dan de eerste dag. Vooral al dat leeswerk staat me soms wat tegen. Denk je dat je het snapt, wil je het uitproberen, begrijp je er toch de helft maar van. Ik merk wel dat mijn Engels er in de loop van de jaren ook niet echt op vooruit is gegaan. Ik was dan ook erg blij met wat in het nederlands aangemaakte bookmarks (bij ding 10) en wiki's (ding 11). Ik heb zelfs iets geplaatst over mijn favoriete leeshouding bij een wiki daarover. Leuk hoor. Toen ik daar later nog iets aan toe wilde voegen wist ik die wiki met veel pijn en moeite weer op te sporen. Beetje dom was dat wel. Misschien is er een makkelijkere manier om dat te doen maar die heb ik in ieder geval nog niet ontdekt.
Het voorbeeld uit het filmpje (ding 11) was wel uit mijn leven gegrepen. Vorig weekend had ik met een aantal vrienden ons jaarlijks motorweekend. Dit jaar waren we met zeven mensen, vijf motoren. Vier oude barrels en een snelle nieuwe. Wij kunnen niet zo veel bagage meenemen omdat we samen op een motor zitten en vier koffers meenemen gaat echt niet. Er ligt achterop al een grote rol waarin de slaapzakken en matjes zitten en Han kan met een beetje geluk lekker op een overvolle stuurtas leunen. Maar dan houdt het echt wel op wat bagageruimte betreft. En wat voor ons geldt, daar hebben de anderen ook last van. Elk jaar gaan er weer heel veel mailtjes heen en weer om a. een camping uit te zoeken waar ze ons willen hebben. ' O, u bent met motoren, nou daar is onze camping niet zo geschikt voor. Maakt u veel lawaai?'. En b. blijft het altijd weer spannend tot de laatste is gearriveerd, wat iedereen heeft meegenomen aan drinken, kookspullen, servies en zitdekens. En elk jaar denk ik ' dit kan toch makkelijker'. Nu weet ik het, we moeten gewoon een motorweekend-wiki maken. Volgend jaar ga ik het proberen!
Oeps! Ik was even op zoek gegaan naar een leuke foto en toen was ik ineens dit nieuwe bericht kwijt. Ik voorzag al dat ik een nieuwe tekst moest typen en daar heb je dan net geen zin meer in. Maar via de berichtenlijst waar deze tekst als concept opgeslagen was, kon ik hem weer opvragen en gewoon verder gaan waar ik was gebleven. Nou dat is nu wel aan het einde hoor. Nog even een fotootje toevoegen.
Het voorbeeld uit het filmpje (ding 11) was wel uit mijn leven gegrepen. Vorig weekend had ik met een aantal vrienden ons jaarlijks motorweekend. Dit jaar waren we met zeven mensen, vijf motoren. Vier oude barrels en een snelle nieuwe. Wij kunnen niet zo veel bagage meenemen omdat we samen op een motor zitten en vier koffers meenemen gaat echt niet. Er ligt achterop al een grote rol waarin de slaapzakken en matjes zitten en Han kan met een beetje geluk lekker op een overvolle stuurtas leunen. Maar dan houdt het echt wel op wat bagageruimte betreft. En wat voor ons geldt, daar hebben de anderen ook last van. Elk jaar gaan er weer heel veel mailtjes heen en weer om a. een camping uit te zoeken waar ze ons willen hebben. ' O, u bent met motoren, nou daar is onze camping niet zo geschikt voor. Maakt u veel lawaai?'. En b. blijft het altijd weer spannend tot de laatste is gearriveerd, wat iedereen heeft meegenomen aan drinken, kookspullen, servies en zitdekens. En elk jaar denk ik ' dit kan toch makkelijker'. Nu weet ik het, we moeten gewoon een motorweekend-wiki maken. Volgend jaar ga ik het proberen!
Oeps! Ik was even op zoek gegaan naar een leuke foto en toen was ik ineens dit nieuwe bericht kwijt. Ik voorzag al dat ik een nieuwe tekst moest typen en daar heb je dan net geen zin meer in. Maar via de berichtenlijst waar deze tekst als concept opgeslagen was, kon ik hem weer opvragen en gewoon verder gaan waar ik was gebleven. Nou dat is nu wel aan het einde hoor. Nog even een fotootje toevoegen.
donderdag 9 september 2010
Ding 9: mijn visie op web 2.0
Het eerste wat bij me naar boven komt als ik hierover nadenk is: dubbel. Ik heb er een dubbel gevoel over. Maar dat dubbele gevoel begint wel te schuiven.
Ik zit heel graag op het internet. Zo snuffel ik graag allerlei webadresjes af die ik in een tijdschrift heb gevonden over...tuinen, retro meubels over noem maar op. Laat ik mij graag verleiden allerlei links te bekijken die mensen, ook voor mij, op hun website hebben gezet. Als ik op fietsvakantie naar Marokko wil, ben ik dolblij met alle reisverslagen, fotoverslagen van al die fietsgekken. En die dat in een forum, ook heel graag met mij willen delen. Die mij uitnodigen om een beurs te bezoeken waar ik nog veel meer informatie kan krijgen. Dan wordt zo'n spannend, spannende fietstocht in een totaal onbekend land toch ineens veel leuker, minder onbekend maakt leuk spannend. En als de hortensia van de buren ineens rare vlekken vertoont en ik weet daar als aankomend hovenier niet direct een antwoord op dan ben ik blij met dat tuinenforum uit België dat overal antwoord op heeft. Het is ook heel leuk om je broer via zijn weblog te volgen op zijn zeilreis.
Ik ben geen gamer maar ik kan me voorstellen dat het geweldig is om met mensen van all over the world samen een spel te spelen. En ik begrijp van gamers dat zij elkaar door dit samen spelen, ook veel makkelijker echt met elkaar in contact kunnen komen. Aan leuke logeeradresjes in het buitenland komen.
Toen het kabinet dreigde te vallen heb ik die struikelpartij met veel plezier en vol spanning via Twitter gevolgd. Twitter was altijd net iets eerder, of wist net iets meer dan de journalist voor de deur (die dan weer te zien was op de televisie). Voor iemand die graag het nieuws volgt natuurlijk kat in het bakkie. En toch, ik doe niet mee aan sociale netwerken als Hyves, Myspace, Facebook, Linkedin of hoe ze ook allemaal mogen heten. Het spreekt me gewoon niet aan. Misschien snap ik ook gewoon niet hoe het werkt. Niet letterlijk niet snappen maar gewoon het gevoel niet snappen daar mee bezig te zijn. Als je soms leest wat mensen met je willen delen!
Er zit volgens mij ook wel een 'gevaarlijke' kant aan al het met elkaar delen van informatie. Je hebt geen idee wie er achter de informatie zit. Of de informatie betrouwbaar, waar is. Maar informatie in gedrukte vorm is niet per definitie wel betrouwbaar.
En waarom begint de huiver, de koudwatervrees, een beetje te verschuiven? Dat komt door 23 dingen! Ik vind het vreselijk leuk om zo'n blog te schrijven. Om anderen mijn schrijfsels te laten zien. Maar je moet er wel de tijd voor nemen.
De mens is een nieuwsgierig wezen en allen ijdeltuiten.
Ik zit heel graag op het internet. Zo snuffel ik graag allerlei webadresjes af die ik in een tijdschrift heb gevonden over...tuinen, retro meubels over noem maar op. Laat ik mij graag verleiden allerlei links te bekijken die mensen, ook voor mij, op hun website hebben gezet. Als ik op fietsvakantie naar Marokko wil, ben ik dolblij met alle reisverslagen, fotoverslagen van al die fietsgekken. En die dat in een forum, ook heel graag met mij willen delen. Die mij uitnodigen om een beurs te bezoeken waar ik nog veel meer informatie kan krijgen. Dan wordt zo'n spannend, spannende fietstocht in een totaal onbekend land toch ineens veel leuker, minder onbekend maakt leuk spannend. En als de hortensia van de buren ineens rare vlekken vertoont en ik weet daar als aankomend hovenier niet direct een antwoord op dan ben ik blij met dat tuinenforum uit België dat overal antwoord op heeft. Het is ook heel leuk om je broer via zijn weblog te volgen op zijn zeilreis.
Ik ben geen gamer maar ik kan me voorstellen dat het geweldig is om met mensen van all over the world samen een spel te spelen. En ik begrijp van gamers dat zij elkaar door dit samen spelen, ook veel makkelijker echt met elkaar in contact kunnen komen. Aan leuke logeeradresjes in het buitenland komen.
Toen het kabinet dreigde te vallen heb ik die struikelpartij met veel plezier en vol spanning via Twitter gevolgd. Twitter was altijd net iets eerder, of wist net iets meer dan de journalist voor de deur (die dan weer te zien was op de televisie). Voor iemand die graag het nieuws volgt natuurlijk kat in het bakkie. En toch, ik doe niet mee aan sociale netwerken als Hyves, Myspace, Facebook, Linkedin of hoe ze ook allemaal mogen heten. Het spreekt me gewoon niet aan. Misschien snap ik ook gewoon niet hoe het werkt. Niet letterlijk niet snappen maar gewoon het gevoel niet snappen daar mee bezig te zijn. Als je soms leest wat mensen met je willen delen!
Er zit volgens mij ook wel een 'gevaarlijke' kant aan al het met elkaar delen van informatie. Je hebt geen idee wie er achter de informatie zit. Of de informatie betrouwbaar, waar is. Maar informatie in gedrukte vorm is niet per definitie wel betrouwbaar.
En waarom begint de huiver, de koudwatervrees, een beetje te verschuiven? Dat komt door 23 dingen! Ik vind het vreselijk leuk om zo'n blog te schrijven. Om anderen mijn schrijfsels te laten zien. Maar je moet er wel de tijd voor nemen.
De mens is een nieuwsgierig wezen en allen ijdeltuiten.
Ding 8: foto online bewerken
Ik heb niet zo heel veel foto's op mijn eigen laptop staan. De meeste staan op de website van mijn vriend. Daar staan 'fotoboeken' op van allerlei leuke kampeerweekenden en vakanties. Om die fotoboeken in te mogen zien moet je een link toegestuurd krijgen waarna je een aantal uurtjes zoet kunt zijn met foto's kijken. Die link heb ik natuurlijk al heel lang geleden toegestuurd gekregen maar niet bewaard, denk ik. Ik heb me helemaal suf gezocht en niets gevonden. Manlief is niet thuis vandaar.. Maar voor deze opdracht had ik wel een foto nodig en het leukst is natuurlijk om een eigen foto te gebruiken. Dus val ik maar weer terug op Gilles. Juist, de rode kater. Dat verklaart al een beetje de naam van dit blog. Ik wilde natuurlijk een originele naam verzinnen voor dit blog. Had daar al even op lopen broeden maar toen ik echt daadwerkelijk met 23 dingen begon en een blog aan ging maken, was alle creativiteit ineens weg. Op dat moment kwam Gilles d (van Achilles) de kamer ingestoven. Appeltje, eitje. Het webadres van het blog was geboren. Gilles de rood geneusde. Gilles is dol op vogeltjes. Maar wij vinden dat heel zielig. Dus hebben we hem een roodgeblokt bandje met een belletje om gedaan. Hij rinkelt dus de hele dag. Door dat belletje lijkt hij een beetje op Rudolf the red nosed reindeer, de rood geneusde. Inmiddels heet hij thuis dus Gilles de rood geneusde. Inmiddels vangt hij wel minder vogeltjes maar wel weer meer muizen. Tja, die horen hem waarschijnlijk wel maar kunnen niet vliegen. Moet Darwin toch ook nog iets op verzinnen.
Dat is wel een heel lang verhaal om Gilles te introduceren. Voor deze opdracht heb ik Gilles maar in goud gedaan.
woensdag 8 september 2010
Ding 7: Flickr verder ontdekken
Ik zit hevig gefrustreerd achter mijn laptop. Buiten schijnt de zon, eigenlijk moet ik wat planten verhuizen in de tuin. En wat doe ik: ik doe ding 6 en 7! Dat begint toch aardig op een verslaving te lijken. En het allerergste komt nog: het lukt niet. Ik heb lekker op Flickr allerlei prachtige foto's bekeken, commentaar van andere bewonderaars gelezen. Diverse sets doorgebladerd. En drie keer geprobeerd op deze plaats een prachtige foto van een lotusbloem te downloaden. Grrrr. De eerste twee keer duurde het even voordat ik doorhad dat de fotografe niet wilde dat ik haar foto's zou downloaden. De derde foto die ik had uitgezocht was werkelijk prachtig, het mocht van de fotograaf. Desondanks geen foto. Ook niet na een paar minuten. Ik begrijp het niet. Wat doe ik verkeerd?
Oeps, de poes staat op het toetsenbord. Het is etenstijd geloof ik. Ben zo terug.
Waar was ik gebleven. Ik vind Flickr een prachtig medium maar ook wel enigzins frustrerend dat schijnbaar veel mensen geen toestemming geven hun foto's te gebruiken. Aan de andere kant heb ik daar natuurlijk ook wel begrip voor. Ik zocht een foto van mijn favoriete bloem, de lotusbloem. Een paar jaar geleden was ik op vakantie in China en daar kwam ik ze overal tegen. Ik kende ze niet. Dat blad, zo groot en mooi. Vooral als er s'morgens van die dauwdruppels op liggen te wiegen. Heel bijzonder. Ik kon er destijds geen genoeg van krijgen. Na mijn vakantie (ik was blij dat ik weer thuis was, wat een enorme hoeveelheid mensen!) heb ik de lotusbloem benoemd tot lievelingsbloem.
En toch wil ik hier een foto bij. Dan maar een van mezelf. Ha.
Oeps, de poes staat op het toetsenbord. Het is etenstijd geloof ik. Ben zo terug.
Waar was ik gebleven. Ik vind Flickr een prachtig medium maar ook wel enigzins frustrerend dat schijnbaar veel mensen geen toestemming geven hun foto's te gebruiken. Aan de andere kant heb ik daar natuurlijk ook wel begrip voor. Ik zocht een foto van mijn favoriete bloem, de lotusbloem. Een paar jaar geleden was ik op vakantie in China en daar kwam ik ze overal tegen. Ik kende ze niet. Dat blad, zo groot en mooi. Vooral als er s'morgens van die dauwdruppels op liggen te wiegen. Heel bijzonder. Ik kon er destijds geen genoeg van krijgen. Na mijn vakantie (ik was blij dat ik weer thuis was, wat een enorme hoeveelheid mensen!) heb ik de lotusbloem benoemd tot lievelingsbloem.
Ding 5: RSS feeds vinden
Toen ik voor het eerst over RSS feed hoorde nam ik dat voor kennisgeving aan. Alle informatie werd in een van de vele doosjes in mijn hoofd gestopt in de hoop dat het daar niet zou verstoffen. Dat deed het natuurlijk wel een beetje, want echt nodig was het voor mij nog niet. Totdat ik onze website ging helpen 'opruimen'. Voor de invulling van de nieuwspagina struinde ik het net af, op zoek naar nieuwtjes en leuke wetenswaardigheden. Ik heb veel nuttige sites aan mijn lijst favorieten toegevoegd. Totdat Elsken mij attendeerde op een RSS van een website waarop ik mij kon abonneren. Het doosje RSS in mijn hoofd ging piepend open, de informatie erin moest wel even afgestoft worden et voila, nu word ik direct op de hoogte gehouden als mijn grote vriend Harry Mulisch onverhoopt komt te overlijden. Of als Gebrand Bakker weer een prijs mocht krijgen voor zijn juweeltjes.
Ik heb bij Google reader een tweetal mappen gemaakt. In de map actualiteiten zit tot nu toe alleen nog de NOS. De andere map gaat over tuinen aangezien dat een grote hobby van mij is. Daar zit ook nog niet zoveel in omdat veel tuinensites helemaal nog geen RSS kennen. Ik ben al mijn favoriete sites afgegaan. Dat leverde niet echt veel op. Daarna heb ik via de zoekterm rss tuinen in google nog wat sites gevonden en google blogsearch gaf ook nog wat hits. Die zitten dus in het mapje tuinen. De komende tijd ga ik beide mappen vullen. Ik weet nu hoe het moet.
Ik ga zo eens kijken in outlook een functie zit waar ik mijn rss-en kan aangeven.
Inmiddels is het droog geworden buiten. De poes ligt nog steeds op zijn kussentje te slapen, de wasmachine draait zijn tweede was alweer. Ik ga voor vandaag echt stoppen met 23 dingen want er liggen nog 6 andere dingen op me te wachten die ook moeten gebeuren of leuk zijn om te doen. Ik heb net een klarinet gekregen en ik ga proberen daar muziek uit te krijgen.
Wat ik zo leuk vind van het volgen van deze cursus is het feit dat ik van veel dingen wel gehoord hebt, maar die ik nog nooit uitgeprobeerd heb. En nu 'moet' ik wel. Maar ik doe het met veel plezier!
Ik heb bij Google reader een tweetal mappen gemaakt. In de map actualiteiten zit tot nu toe alleen nog de NOS. De andere map gaat over tuinen aangezien dat een grote hobby van mij is. Daar zit ook nog niet zoveel in omdat veel tuinensites helemaal nog geen RSS kennen. Ik ben al mijn favoriete sites afgegaan. Dat leverde niet echt veel op. Daarna heb ik via de zoekterm rss tuinen in google nog wat sites gevonden en google blogsearch gaf ook nog wat hits. Die zitten dus in het mapje tuinen. De komende tijd ga ik beide mappen vullen. Ik weet nu hoe het moet.
Ik ga zo eens kijken in outlook een functie zit waar ik mijn rss-en kan aangeven.
Inmiddels is het droog geworden buiten. De poes ligt nog steeds op zijn kussentje te slapen, de wasmachine draait zijn tweede was alweer. Ik ga voor vandaag echt stoppen met 23 dingen want er liggen nog 6 andere dingen op me te wachten die ook moeten gebeuren of leuk zijn om te doen. Ik heb net een klarinet gekregen en ik ga proberen daar muziek uit te krijgen.
Wat ik zo leuk vind van het volgen van deze cursus is het feit dat ik van veel dingen wel gehoord hebt, maar die ik nog nooit uitgeprobeerd heb. En nu 'moet' ik wel. Maar ik doe het met veel plezier!
dinsdag 7 september 2010
Ding 2: inrichten weblog en eerste bericht plaatsen
Het is 23.15 uur. Laptop op schoot. Op de televisie vertelt Bart Chabot, geëmotioneerd, bij Pauw & Witteman dat hij een goedaardige tumor in zijn hoofd heeft. *****ver. Er schieten mij 23 andere dingen door mijn hoofd. Goed....' het leven gaat verder' en deze 23 dingen dan ook maar. Ik ken blogger.com wel want heb al eens een paar keer een reactie geplaatst op de reisblog van mijn broer die drie maanden aan het zeilen was. Ik 'zit' ook op Bibliotheek 2.0. Hoewel ik daar tot nu toe nog niet actief ben geweest. Het is raar maar ik vind dit allemaal best spannend. Terwijl, wat kan er nou fout gaan? Ik vind Blogger gebruiksvriendelijk. Geen tekst te veel, gewoon van alles aanklikken, gemaakte wijzigingen zijn zo weer te verwijderen. En van je gemaakte berichten kun je eerst een voorbeeld bekijken. Twitteren doe ik niet. Heb wel via twitter.com af en toe mensen en de actualiteit gevolgd (val van het kabinet en de spanningen in het CDA). Vooral het kunnen volgen van de actualiteit vond ik reuze interessant. Maar of het daarmee dan ook wat voor mij is, dat weet ik nog niet.
Inmiddels heb ik met een half oor een discussie gevolgd (multitasking op mijn leeftijd!) over het feit of het wel of niet rechtvaardig is dat vrouwen gestenigd worden in Iran als straf bij overspel. Mannen schijnen dat niet te doen daar. En wordt het acteren van Maxime Verhagen geanaliseerd door Jacques Tichelaar. Inmiddels is het 23.50 uur geworden. Tijd om dit eerste bericht af te sluiten en in mijn mandje te kruipen.
Abonneren op:
Reacties (Atom)